Bedir Solmaz | ...insan olmanýn erdemini... | MERSİN MOZAİK
Bedir Solmaz

Bedir Solmaz

...insan olmanýn erdemini...


Çözümsüzlüklere kendince çare ararken vermiþsin anlýný denizden esen rüzgâra; altýnda ezildiðin acý dayanýlacak gibi deðil, bir yanda kopamadýðýn memleket meseleleri, diðer yanda  yerine göre en yakýn bildiðin saplamýþ ihanetin hançerini böðrüne…

Birbirini anlamayan boðucu kalabalýkta tek baþýnasýn; kývranýyorsun sarmalýnda çözümsüzlüðün, dilinde geçmiþin yadigarý Ruhi Su'dan dinlediðin yanýk bir türküsü Anadolu’nun:

Erzurum daðlarý da kar ile boran / Ýçerime koydun dert ile verem… ”

Hep kara yazýp, kara konuþup, kara kara düþünecek miyiz?

Duymayacak mýyýz tenimizde umut ve aydýnlýk saçan kuþun kanadýnýn esintisini?

Mutluluk, gökyüzündeki yýldýzlar kadar uzak, ulaþmak için ebemkuþaðýnýn altýndan geçmek gerek…

Ahmet Erhan'ýn,“Anne ben geldim/ aðdaki balýk/ bardakta ki su kadar umarsýzým/ dizlerin duruyor mu baþýmý koyacak?” dizeleri düþerken kavrulan yüreðime, naçar çoðunluklarý sarýp ýsýtacak bir ana kucaðý arýyorum...

Ama yok!..

Günübirlik çýkarlara ipotek edildi tüm arý duru deðerler...

Güzelliklerin boynu bükük…

Arsýz arsýz gülüyor karanlýk!

Çýkarsýz sevmeler peþin hükümlere tutsak…

Ah sevda, ne yakýcýymýþsýn ve nankör, eritip yok ediyorsun deðdiðin yerleri...

Hangi oluþum böylesine savunmasýz býrakýr kendini besleyen deðerleri?

Bir zamanlar büyük namussuzluk sayýlan ihanet, ayrýkotu olup sarmýþ yurdumuzu...

Basit yararlar uðruna insanýn kendi soyunu kýrmasý, yaþadýðý ülkeyi satmasý, sevip kokladýðý yârini aldatmasý toplumda geniþ kabul görüyor artýk...

Bu nasýl bir kurgu, nasýl döngüdür ki çoðaldýkça yalnýzlaþýyor insanlar…

Gören göz katlanmýyor ihanetin buncasýna; hani, “Taþlarý baðlayýp itleri salmýþlar...”derler ya, öyle bir süreçten geciyoruz!

Zulmün atý yaðýz, ayaklarýnda çelik nal, eziyor bastýðý yeri...

Yokluk, çaresizlik öðünlere katýk!

Tüm yakarýp yalvarmalar boþ, “Temizleyin kirlettiðiniz dünyayý...” diyor Tanrý!

Ey can, yine de umut sende; kalýcý deðildir zulmün kalesi, boð içindeki bencillik denen canavarý...

Sevgiyle aç kollarý...

Aç ki korunsun güzellikler...

Aç ki zamansýz ölmesin türdeþlerin, daðlanmasýn analarýn yüreði...

Aç ki kurumasýn beslendiðiniz kaynaklar…

Aç ki duyumsayasýn ruhunda  insan olmanýn erdemini...



ARÞÝV YAZILAR