Vicdanýn hükmü, indirimsiz müebettir...
Her gün bir öncesini aratan içinden geçtiðimiz ekonomik sýkýntýlý süreç katlanýlacak gibi deðil.
Bütün bu yakýcý gerçeðe karþýn ülkeyi yönetmek adýna baþa geçenler kendilerini dev aynasýnda görüp, her þeyin egemeni havasýnda caka satmayý devlet adamlýðý zannediyorlar!
Oysa bu topraklarýn kültüründe, “Ne oldum deme, ne olacaðým de!”, “Maðrurlanma padiþahým senden büyük Allah var!” gibi kitaplarla sýðmayacak içerikte özlü sözler var ki, onlara kulak verseler yeterli olur!
Ama nerede!
Demokrasi bir uzlaþma rejimidir; kimse kimsenin yaþam hakkýna müdahale etmemeli, yargýsýz infaz yapmamalý; gelin görün ki dinleyen kim?
Her konuda uzman kesilmek mi dersin, ahlak zabýtalýðýna soyunan gerçek ahlaksýzlarý mý sayarsýn, “Ben yaptým oldu!” anlayýþýný yaþam biçimine dönüþtürenlere mi bakarsýn…
Türkiye’nin toplumsal yapýsýný çok iyi saptayan egemen güçler, kendi çýkarlarýna doðrultusunda yazdýklarý senaryolarý devþirdikleri yerli iþbirlikçilerin taþeronluðunda uzaktan kumandayla sahneliyorlar!
Üzücü ama gerçek, maalesef ülkemizde de yangýnýn fitili yýllar öncesinden tutuþturulmuþtur; ateþin nerelere sýçrayýp daha kimlerin yüreðini yakýp kavuracaðýný kestirmek güç!
Her zamanki gibi varsýllar yine yolunu bulup bir þekilde kurtulurken, en büyük zararý bu topraklarýn mihnetini çekenler görür; bu nedenle adil paylaþým ve sevginin rehberliðinden þaþmamak insani sorumluluktur! Çünkü çocuklarýmýzýn emaneti olan varlýðýmýzý sürdürdüðümüz coðrafyayý korumak boyun borcumuzdur; yeri geldikçe yinelerim, bizlerin gidecek baþka yerimiz yok; baþta can olmak üzere emek ve alýn teriyle üretilen yurdumuzun tüm deðerlerini gözümüz gibi sakýnmalýyýz!
Kýrýp dökmeyle bir yere varýlmaz, hak etmeden elde ettikleri gücün esirine dönüþüp baþkalarýna zulmedenler, Yetkin Felsefecimiz Ýrona Kuçuradi’nin ”Kiþi kendine yapýlanlarla deðil, yaptýklarýyla aþaðýlanýr!”dediði gibi býrakýn kendi vicdanlarýnda mahkûm olsunlar!
Vicdanýn hükmü, indirimsiz müebettir...
