Çıkarsız sevmeler...
Bozuldu her şey
İnsanlar
Renkler…
Kan karıştı
Havaya
Suya…
Yüzüyor kişiyi adamlaştıran hasletler
Çirkefin çamurunda...
Değer yargıları aşındı
Değiştirildi tanımlar…
Bakar mısınız dünyaya
Şorul şorul akan
Kan mı
Su mu?
Titriyor
Yel önünde yaprak içim...
Titrer Uludere’de
Ttrer Manavgat’a
Titrer Rize’de...
Kar etmiyor teselli
Akar kan yüreğimden deli coş
Karışır Yeşil ırmağa
Olası mı takmamak gurbeti
Anımsamamak sılayı
Üşürken beden
Analık kentlerin buz sokaklarında...
Sebildir özlem…
Karışır sise
Sıcacık nasırlı ellerin yıkadığı
Bahar kokulu çamaşırlardan yükselen buğu…
İpte asılıdır umutlar
Dalgalanır bayrak bayrak...
Ürküntü arsız misafir
Geçen yıllara inat…
Kalkmaz bir türlü
Yurt tutmuş yürekleri…
Söylenmese de
Ruhlar derinliklerinde taşır hep
Acısını örselenmişliğin…
Ahmet öksüz
Zeynep yetim
Fatma ersiz
Himmet emmi biçare..
Naçarlık kaynarkazanlarında
Çoğu evlerin...
Aç çocuk anlamaz yoktan
Ağlarlar anaya inat...
Göz görür
Gönül katlanmaz
Katlanmaya katlanmaz da
Ne çare
El adamısın ya
Bölüşemezsin ekmeğini
Okşayamazsın saçını çocuğun
Arada köhne gelenek
Hüküm sürer
Zebanisi cehennemin
Erir için...
Kır çiçekleri hoyratça yolunur
Sevginin boynu bükük
Tepelenir gelecek...
Gün yer önemli mi?
İnkâr edilse de tanık tarih!
Çıkarsız sevmeler peşin hükümlere tutsak...





